Κύρια συστατικά διεισδυτικών ινών βασάλτη

1. Συνδετικός παράγοντας

Ένας παράγοντας σύζευξης είναι ένας σημαντικός παράγοντας επεξεργασίας με καλή ανθεκτικότητα και αντοχή στη γήρανση, που χρησιμοποιείται κυρίως ως βοηθητικό μέσο για σύνθετα πολυμερή, τα οποία μπορούν να χωριστούν σε τέσσερις κύριες κατηγορίες ανάλογα με τη χημική τους δομή και σύνθεση: οργανικά σύμπλοκα, σιλάνια, τιτανικά άλατα και ενώσεις οξέος αργιλίου. Η ανάπτυξη νέου παράγοντα σύζευξης υψηλής απόδοσης είναι ένα από τα ερευνητικά όρια στον τομέα. Ίνες γυαλιού Πεδίο παράγοντα διείσδυσης. Ο ξένος παράγοντας σύζευξης, εκτός από τη χρήση σύζευξης οργανικής και ανόργανης διεπαφής, έχει επίσης ρόλο συμπλέγματος συγκόλλησης μεμβράνης, ενώ ορισμένοι παράγοντες σύζευξης έχουν επίσης λιπαντική αντιστατική δράση. Η τρέχουσα έρευνα για τους παράγοντες σύζευξης επικεντρώνεται στην ανάπτυξη νέων παραγόντων σύζευξης που μπορούν να βελτιστοποιήσουν τις διεπιφάνειες των υλικών και να ενισχύσουν την αντοχή του δεσμού. Οι ερευνητές διερευνούν μια ποικιλία χημικών στρατηγικών και νέων σχεδίων υλικών για να βελτιώσουν τη συμβατότητα της διεπιφάνειας, τη συγγένεια και την αντοχή του δεσμού, ώστε να επιτευχθεί καλύτερη διεπιφανειακή σύνδεση. Σήμερα, οι πιο ευρέως χρησιμοποιούμενοι είναι οι παράγοντες σύζευξης λιθανίου και οι παράγοντες σύζευξης τιτανίου. Ο παράγοντας σύζευξης λιθανίου έχει δύο σημαντικούς μηχανισμούς: πρώτον, μπορεί να αντιδράσει με την υδροξυλομάδα στο ανόργανο υλικό για να σχηματίσει έναν χημικό δεσμό, συνδυάζοντας έτσι αποτελεσματικά τις οργανικές και ανόργανες φάσεις μαζί και βελτιώνοντας την πρόσφυση και τη συγγένεια της διεπιφάνειας. Δεύτερον, ο παράγοντας σύζευξης λιθανίου μπορεί να αλληλεπιδράσει με τη μακρά μοριακή αλυσίδα στο οργανικό υλικό για να ενισχύσει τη συμβατότητα και τη σύνδεση μεταξύ του πολυμερούς και του ανόργανου πληρωτικού, και να βελτιώσει την απόδοση του υλικού. Όταν ο παράγοντας σύζευξης τιτανίου αντιδρά με ελεύθερα πρωτόνια (H+) στη διεπιφάνεια ανόργανων ουσιών, σχηματίζεται ένα οργανικό μονομοριακό στρώμα. Αυτό το οργανικό μονομερές στρώμα μπορεί να σχηματίσει ένα στρώμα κάλυψης στην επιφάνεια του πληρωτικού υλικού και να αλληλεπιδράσει με το πολυμερές, αυξάνοντας έτσι την πρόσφυση και τη σύνδεση μεταξύ του πολυμερούς και του πληρωτικού υλικού. Η προσθήκη παραγόντων σύζευξης τιτανίου στα πολυμερή μπορεί να αυξήσει σημαντικά την αντοχή σε κρούση του υλικού. Επιπλέον, τα πληρωτικά μπορούν να προστεθούν σε ποσότητες 50% ή περισσότερο χωρίς διαχωρισμό φάσεων, γεγονός που διατηρεί την ομοιογένεια και τη σταθερότητα του υλικού.

2. Λιπαντικά και αντιστατικά μέσα

Διεθνώς, στη σύνθεση του διηθητικού, τα λιπαντικά και οι αντιστατικοί παράγοντες συνδυάζονται συχνά σε ένα. Τα λιπαντικά είναι κυρίως αλειφατική ιμιδαζολίνη μακράς αλυσίδας ή διπλοί δεσμοί που περιέχουν οξύ και μονοϋδροξυεστέρες αλκοόλης μακράς αλυσίδας, που χρησιμοποιούνται κυρίως για τη ρύθμιση του ιξώδους του διηθητικού διαλύματος, τη μείωση της επιφανειακής του τάσης, έτσι ώστε να κατανέμεται ομοιόμορφα στην επιφάνεια του επεξεργασμένου υλικού, για την ενίσχυση του ρόλου της διήθησης. Τα νανολιπαντικά αποτελούν ένα καυτό ερευνητικό θέμα τα τελευταία χρόνια και επικαλύπτονται. Βασάλτης Οι ίνες όχι μόνο έχουν υψηλή απόδοση κατά της φθοράς, αλλά επιτυγχάνουν και τη μείωση της τριβής. Οι ερευνητές διερευνούν την εφαρμογή νανοσωματιδίων σε λιπαντικά για τη βελτίωση των ιδιοτήτων τριβής και φθοράς των υλικών. Ανάλογα με τον ρόλο τους, τα λιπαντικά μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε δύο τύπους: εσωτερικούς και εξωτερικούς. Τα συστατικά των εσωτερικών λιπαντικών είναι κυρίως πολυμερείς ενώσεις, όπως κερί, πολυολεφίνες κ.λπ., οι οποίες έχουν καλή συμβατότητα, μπορούν να μειώσουν τη συνοχή μεταξύ των μορίων πολυμερούς και να βελτιώσουν το φαινόμενο παραγωγής θερμότητας τριβής εντός του τήγματος και τη ρευστότητα του τήγματος, ώστε να έχουν καλύτερη επίδραση στην εξώθηση, τη χύτευση με έγχυση και άλλες επεξεργασίες. Η σύνθεση του εξωτερικού λιπαντικού αποτελείται κυρίως από χαμηλού μοριακού βάρους ενώσεις, όπως εστέρες λιπαρών οξέων, κερί παραφίνης κ.λπ., οι οποίες μπορούν να βελτιώσουν αποτελεσματικά την τριβή μεταξύ του τήγματος και της επιφάνειας του εξοπλισμού, να μειώσουν τον συντελεστή τριβής κάθε παραγωγικής διαδικασίας, να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην ανάμειξη, το καλανδράρισμα, τη χύτευση ζάχαρης και άλλες διαδικασίες χύτευσης. Οι αντιστατικοί παράγοντες μπορούν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες: ανόργανοι και οργανικοί, και ο κύριος ρόλος τους είναι να σχηματίζουν μια αγώγιμη οδό στην διεισδυτική μεμβράνη, απελευθερώνοντας το στατικό φορτίο που παράγεται από την ίνα κατά την παραγωγή και τη χρήση της διαδικασίας. Η προσθήκη νανοπληρωτικών (π.χ. νανοσωλήνες άνθρακα, γραφένιο κ.λπ.) στην πολυμερική μήτρα μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την αγωγιμότητα και τις αντιστατικές ιδιότητες του υλικού. Τα τελευταία χρόνια, οι ερευνητές έχουν αφιερωθεί στην εξερεύνηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ διαφορετικών νανοπληρωτικών και πολυμερικών μητρών για την επίτευξη καλύτερων αντιστατικών ιδιοτήτων.

3. Παράγοντας σχηματισμού φιλμ

Ως το πιο σημαντικό συστατικό στον παράγοντα διείσδυσης, ο παράγοντας σχηματισμού φιλμ καθορίζει την απόδοση επεξεργασίας και την απόδοση του προϊόντος. ίνα βασάλτηΚατά τη διαδικασία παραγωγής ινών βασάλτη, ο παράγοντας σχηματισμού μεμβράνης μπορεί να σχηματίσει μια ομοιόμορφη και στενή επίστρωση στην επιφάνεια της ίνας, βελτιώνοντας σημαντικά τη συμβατότητα της διεπαφής μεταξύ της ίνας και του υλικού υποστρώματος, βελτιώνοντας τη δύναμη σύνδεσης της διεπιφάνειας, βελτιώνοντας έτσι την αντοχή και την ανθεκτικότητα των ινών βασάλτη, αλλά και αποτρέποντας την θραύση του μεταξιού από την ίνα, εξασφαλίζοντας την ακεραιότητα της ίνας. Επιπλέον, ο παράγοντας σχηματισμού μεμβράνης μπορεί επίσης να δώσει στις ίνες βασάλτη γυαλάδα, απαλότητα, λεία και άλλες συγκεκριμένες ιδιότητες και εμφάνιση. Τα νανοϋλικά έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί ευρέως στην έρευνα για τους παράγοντες σχηματισμού μεμβράνης. Έχει αποδειχθεί ότι η προσθήκη νανοσωματιδίων μπορεί να βελτιώσει τις φυσικοχημικές ιδιότητες των παραγόντων σχηματισμού μεμβράνης, όπως η ενίσχυση της αντοχής στην τριβή, της αντοχής στις καιρικές συνθήκες και των οπτικών ιδιοτήτων.

4. Τροποποιητές pH

Ο ρυθμιστής pH μπορεί να ρυθμίσει την οξύτητα και την αλκαλικότητα του διεισδυτικού υγρού ώστε να είναι πιο κατάλληλος για αλληλεπίδραση με ίνες βασάλτηΡυθμίζοντας το pH του διεισδυτικού, τα χαρακτηριστικά φορτίου της επιφάνειας της ίνας μπορούν να αλλάξουν για να προωθήσουν τη δύναμη αλληλεπίδρασης μεταξύ του διεισδυτικού και της ίνας, βελτιώνοντας έτσι την απόδοση διείσδυσης της ίνας. Έχει προταθεί ότι οι διαμορφωτές pH που βασίζονται σε νανοϋλικά μπορούν να παρέχουν υψηλότερη ακρίβεια και αποτελεσματικότητα διαμόρφωσης. Επιπλέον, υπάρχουν μελέτες σχετικά με τους ρυθμιστές PH για διαφορετικούς τύπους ινών και συνθήκες επεξεργασίας, με σκοπό την επίτευξη καλύτερων αποτελεσμάτων διαβροχής των ινών και απόδοσης επεξεργασίας.

5. Άλλα εξαρτήματα

Τα εμποτιστικά περιέχουν επίσης βιοκτόνα, γαλακτωματοποιητές, αντιαφριστικά κ.λπ., τα οποία χρησιμοποιούνται κυρίως για την εξόντωση μικροοργανισμών, τη ρύθμιση της συμβατότητας και της σταθερότητας των συστατικών και την πρόληψη της δημιουργίας και συσσώρευσης επιφανειακού αφρού.